Yaşandığı anda can yakıyor yaşanılan...
Üzerinden biraz geçti mi, aynı şiddette olmuyor ve zamanla sadece anısı kalıyor, acısı değil.
Dün yaşadıklarımı, aynı kişiyle, aynı şekilde sadece yan rollerdeki kişilerin farklılığıyla yine yaşamıştım önceden. İlkinin etkisi daha sert olmasına rağmen nedense dün ağladım. Sanırım ilkinin acısı çıktı :) ama bu sefer daha katı yüreğim, dün çok acımıştı ama bugün hiç izi kalmadı.
İlk dalga sayesinde hiç eskisi gibi olmadık ama zamanla tekrar bir ritm tutturmuş geçinip gidiyorduk. Şimdi oturup düşünmeli. Madem bunu ikinci kezdir yaşıyorum; ilkinde görmem gereken neyi kaçırdım?
Hadi bakalım, Elif’in dediği gibi biraz beyin jimnastiği yapayım. Bu arada da omuzları, kafayı ve burnu dik tutayım ki dışarıdan gıcık görünsün :)
Bu şarkı da bugünün olsun. Aslında dünkü bugüne, bugünkü düne daha uygundu ama...
Dün sakinleşmeye ihtiyacım vardı....
Bugünse zaten sakin ve hatta dinginim, yormaz beni :D
Eğer sizin de dinleyesiniz olursa sesini açın, sözlerine kulak kabartın ve benim için de dinleyin olur mu?...
.JPG)
