Güven

İnsanlara güven vermeyen bir yanım var sanırım...

Bu konuyla ilgili geçmişten gelen en net anım sanırım 18 yaş civarında yaşadığım bir olay olsa gerek (yoksa 20li yaşlarım mıydı? hatırladığıma göre...)

Uzun süredir bana ilgisi olan, benim arkadaş olarak çok sevdiğim ama onun ilgisine karşılık vermediğim bir zat, ortak arkadaş grubumuza onlarla sadece çıkar ilişkim olduğunu, evden çıkabilmek için onları kullandığımı yoksa bir nebze olsun onlara sevgim olmadığını söylemişti, sırf beni incitmek için. Sonucunda başarılı da oldu. Beni çocukluğumdan beri, onu ise sadece bir yıldır tanıyan bu insanlar beni bir kalemde silip attılar... Biri hariç... O biri hala hayatımda ve bugün bile "eğer abim olsa onun gibi olur!" dediğim insandır. Cumhur Abi bana "Ben onun dediklerine kesinlikle inanmıyorum, ama bunun yalan olduğunu senden duymadan da rahat edemem!" demiş, konuşmamızın sonucunda diğer zatı hayatından bir kalemde silip atmıştır...

Bu olayın beni nasıl sarstığını sanırım anlatmama gerek yok...

Bazen bazı olaylar uzaktan farklı görünür ve biz karşımızdaki kişi hakkında çok yanlış hükümler verebiliriz. İşin acı olan tarafı bu verdiğimiz hükme körü körüne inanmamız ve suçladığımız kişinin kendini savunmasına izin vermeyişimizdir...

Bu durumu sık sık yaşıyorum... Nedenini kendime çok soruyorum...

Henüz bir cevap bulamadım ama bir gün konuyla ilgili elbet ayacağım...

Şimdilik konudan uzaklaşıp, kendimi biraz akışa bıraksam iyi olacak ;)



Bu şarkı iyi gelir...

Can sıkıntısından

Aslında işim çok ama...

Böyle nefes aldım galiba?

Yalnız karar veremiyorum.

Başımın üstüne hare mi yapsam,

yoksa iki boynuz ve arkadan uzanan kuyruk mu?

Sizce :)

Son günlerde sürekli dinlemedeyim...

Bir bunu...

bir de bunu...

Feyskup

Çok facebook hareketlisi biriyim.

İşim başımdan aşkın olsa bile, arkadaşlarım gibi nefes almaya dışarı çıkmam, facebookumu açarım hemen, ne olmuş, ne bitmiş, kim ne demiş...

Artık arkadaşlarıma telefon bile açmıyorum, facebook üzerinden sohbet ediyorum... Valla bak!

Sürekli şarkılar, resimler, fotoğraflar, içimdekiler, dışımdakiler paylaşımdayım.

O kadar paylaşımcıyım ki; geçenlerde yeni denediğim bir ojeyi fotoğraflarken, annemden şöyle bir tepki aldım: "Kızım deli misin? Ellerini çekip çekip, paylaşıyorsun orda burda!"

Bir yandan bu çok hoşuma gitse de, bir yandan da "Millete ne yani, senin düşüncelerinden, sıkıntılarından, sevinçlerinden, dinlediklerinden, seyrettiklerinden!" diye veryansın ediyorum kendime...

Ama duruyor muyum? Hayır...

Hani alışmış, kudurmuş misali sanırım benimki...

Beni böyle sevin!

1- Instagram'a da el attım, hadi hayırlısı...

2- Feyskup = Tibet'in dilinde Facebook demektir.

AKIŞ

Sevgili meleklerim,
Ben artık akışta olmaya niyet ediyorum!
Bilerek ya da bilmeden kendime engel oldugum tüm durumların şifalanmasını ve göz açıp kapayıncaya kadar kısa sure içinde çözülmesini istiyorum!
Deneyimlediğim yaşam derslerim icin şükürler olsun! Hepsini seviyorum! Onlardaki hayrı kolayca görebilmek için sizden yardım istiyorum!
İlahi olanın sonsuz ve sınırsız maddi ve manevi bereketine kendimi sevgiyle açıyor ve hayatıma akmalarına izin veriyorum!
Artık yaşamım sevgiyle akıyor, kolay ve keyifle devam ediyor!
Öyle de oldu!

https://www.facebook.com/pages/Meleklerle-Yasamak/126609510728487

Resim Rassouli'ye aittir.

Beybi!

Seviyorum sizi be!

Bundan sonraki her yaşgünümüzü birlikte kutlayalım inşallah!

İyi ki doğdun beybiloy!

Seviyor... Sevmiyor...

Son günlerde çokça çıkıyor önüme...

Hazetmediğim birine övgü dolu sözler...

Bunu gördüğüm zaman "bir insan iyiyse iyidir, kötüyse kötü!" tezi otomatik çürüyor nazarımda. Çünkü bu tez doğru olsa kimsenin hazetmemesi gerekirdi o kişiden...

Sonra mesela benden hazetmeyenler... Ben kötü biri miyim?

Bunu kendime soruyorsam eğer "hayır!" 

iyi olmaya çalışan biriyim ama kesinlikle "kötü" olmayan biriyim ben...

Beni sevenlere soruyorsam eğer, muhakkak ki "arızalarım" olduğunu ama kesinlikle kötü olmadığımı söyleyeceklerdir.

O zaman bir de benden hazetmeyene soralım:

"Sibel kötü biri mi?"

"Iyyyykkk! Hiç sevmem onu, hiç hazetmiyorum kendisinden!"

Şimdi soruyorum hem kendime, hem size:

İyi ya da kötü gerçekten var mı?